Félagsrit

						45

há i höfn eða rétta lending gegnum brim og bob*a, en

róa þó aðeins með annari árinni, sumir þeirri veikari,

en hamla með hinni. Mundi bændum þykja það góð

hjú, er þannig brytu niður með annari höndinni það sem

bygt væri með hinni? En þetta gera margir þeirra

sjálfir í samvinnufélagsskapnum, þegar þeir eru að fram-

kvæma þá frelsishugsjón sína, að tvískifta viðskiftakröft-

um sínum og beita þeim að sumu leyti gegn sinni eigin

verzlun, eins og þeir gera í Sf. Sl. o. fl. þesskonar

félögum, sem þeir þó hanga í að nafninu eða með

annan fótinn.

Allmargir eru þeir búfénaðareigendur á félagssvæð-

inu, er selja árlega sauðfé eða nautgripi tíl slátrunar,

sem aldrei hafa gerzt meðlimir í Sf. Sl. Sumir bændur

hafa látið einhvern son sinn gerast félagsmann, til að

geta undir nafni hans komið að við sláturhúsin því af

förgunarfénaði sínum, sem þeim ekki tækist að selja á

annan hátt, eða er önnur ráð til að koma þeim í gott

verð brigðust. — Margir hafa að öllu verið utan við

félagið, nema þegar engin leið var til að koma rýrasta

fénaðinum í verð annarsstaðar; þá hafa sumir þeirra

reynt að smeygja sér að því undir annara nafni, bæði

með sauðté og nautgripi, t. d. haustið 1913. Sýndu

kunningjar þeirra og nágrannar þá misráðnu greiðvikni,

að leggja féð inn í Sf. undir sínu nafni fyrir þessa utan-

félagsmenn, félaginu til óþæginda þá. Þetta atvik sann-

ar máske betur en alt annað nauðsyn og gagnsemi

félagsins, og jafnframt skammsýni þeirra manna, sem ekki

fella sig við það til fulls.

Það eru alt of margir breyskir í félagsskapnum. Þó

ástæðurnar til þess séu eðlileg aíleiðing af orsökum, sem

að framan hefur verið á bent, er það jafnskaðlegt fyrir