66 er það haust komst a aðrekstra, einkum tíl hússins í Rv. Hafði „áætlun vantað úr mörgum deildum" um haustið. Svo óhlíðnuðust sumar deildir rekstrafyrirskip- unum; komu ekki ákveðinn dag, en síðan þá er þeim sýndist; og fjárfjöidinn úr hófi. Þó slátrað væri 1000 — 1100 dag eftir dag, safnaðist fé fyrir og varð — nú fyrst, síðan fél. byrjaði — að geyma sumt féð í nágrenn- inu. Svo varð tunnuskortur um tíma, og var kælihús- inu þá að þakka — með forsjá frkvn. og dugnaði starfs- manna — að fram úr öllu réðist betur en áhorfðist — 17. nóv. skipar borgarstjóri félaginu að „rífa niður þegar í stað" gomlu húsin, sem voru á lóðinni, þá er hún var keypt, og notuð til margskonar geymslu, meðal annars sem hlaða, svínahús, gæruhús, salthús og fleira. Frkvn. færðist undan með kurteisu bréfi. Árið 1914; 14 fundir. — Mikið stímabrak og funda- höld út af margendurteknum skipunum borgarstjóra aS rífa gömlu húsin (frá vegi, sem bærinn ætlar að gera þar). Loks tókst B. B., eftir rannsókn í 3 daga, að finna skilyrðislaus þrjú byggingarleyfi fyrir húsunum frá árunum 1893, 1895 og 1897. Varð þá síðasta svar frkvn., að félagið mundi verja rétt sinn og ekki rífa húsin nema samkvæmt dómi. Síðan hefur því ekki verið hreyft, — Enn samið um útflutning lifandi fjár (til Belgíu, og síðar Englands), en varð ekki af vegna stríðs- ins. Nokkrar tunnur af Víkurkjöti, er ekki komust út þaðan fyr en um vorið, lentu í hitatíð ytra (í Danm). og seldust ekki vegna þess að „kæsulykt" þótti úr sum- um; þær voru teknar heirn aftur. Var meiri hlutinn síðan endursaltað og (60 tn.) selt til Noregs, hitt selt hér, þar af nokkrar tunnur á uppboði. Er pað hið eina
Beinir tenglar