Félagsrit

						7Í

ákveðið rekstrarkaup fyrir kind. En keupendur taka

ódkveðið rekstrarkaup og ágóða að auki. Þess gæta

seljendur sjaldan. Og við þetta losuðust þeir við freist-

ing til að brjóta félagsskapinn, sér og honum til spill-

ingar. — Það ætti að vera hlutverk deildarstjóra að sjá

um framkvæmd á þessu á hverju hausti.

Dæmi eru til þess, að einstakir menn hafa getað

selt fé hærra verði á fæti, en í því lá, eftir gangverði

afurðanna; og þá hafa kaupendur skaðast. Þeir selj-

endur eru til, sem þykir sú verzlun góð. En það er

óheilbrigð verzlun og óvaranleg ; af henni leiðir ekki at-

vinnuframför, heldur spilling í hugsunarhætti. Það er

auðvitað sterk freisting til að selja, þegar boðið er —

eins og átti sér stað i haust (1915) — 5—6 kr. hærra verð

fyrir hverja kind, en hún „leggur sigu; og við slikt er

ilt að ráða — meðan hinir betri eiginleikar rhanna ekki

hafa náð yfirtökum. Og þessi dæmi eru fá og sjald-

gjæf, sem betur fer. — Góðir menn með heilbrigða

hugsun nota sér ekki þó slíkt tækifæri bjóðist, sízt til

að brjóta atvinnuverndunarfélagsskap sinn.