Geislar af lifandi ljósi

						setninganna i réttu sambandi, og ganga fram hjá ótal mörgum ritning-

arinnar oröum, sem skiljanlega gera meiningu og anda þessara ritn-

ingarorða, sempeir, meö þessum hætti, misskilja og afvegafæra. Peirra

augu eru blínd og sjá ekki hiö rétta og ganga rasandi. »Pví sá sem

er blindur og leiðir blindan, er i hættunni meö aö báöir falli i gryfj-

una«, sem máltækiö hljóðar.

Sannanir um að hlýðnin só nauðsynleg.

Jesús sagði með réttu: »Svo elskaði Guð heiminn, að hann gaf

sinn son til þess, að hver sem á hann trúir, skal lifa að eilífu«, (Jóh.

8: 10). En hann sagði líka: »Mínir sauðir þekkja mína raust og ég

þekki þá, og þeir munu fylgja mér«, (Jóh. 10: 27). »Sannlega, sannlega

segi ég yður, að hver sem trúir á mig og þau verk sem ég geri, skal

hann þannig gera og hann skal gera stærri verk en þessi, því. ég fer

til föðursíns (Jóh. 14: 12). »Hver sem elskar mig, skal halda mín orð«,

(Jóh. 14: 23). »Hver sem heldur min orð, er sá sem mig elskar, og

hver sem elskar mig, þann sama elskar og faðirinn og ég skal elska

hann og opinbera mig honum«, (Jóh. 14: 21). »Eins og þér haldið min

orð, elska ég yður, eins og ég hef haldið orö föðursins, i hans kær-

leika«, (Jóh. 15: 10). En hver sem segir til min: »Herra, herra, og

gerir ekki minn vilja, fær ekki inngang til himnarikis, heldur sá, sem

gerir míns föðurs vilja, sem er á himnum«, (Matt. 7: 21). »En þvi

kallið þið mig herra, herra og geriö ekki minn vilja«, (Lúk. 6: 46).

Pess vegna, »hver sem breytir einu af mínum minstu boðum og kennir

öðru vísi, hann skal kallast sá minsti i himnariki. En sá sem kennir

og gerir min boð, skal kallast stór í mins föðurríki. ftví ég segi yður,

nema yðar réttlæti yfirgnæfi hina Skriftlærðu og Fariseanna, komið

þér ekki í himnaríkk, (Matt. 5: 9, 20). »Og hver sem heyrir þessi mín

orð, og gerir ekki þar eftir, er líkur þeim manni, sem bygði sitt hús á

sandi og þegar regnið og veðrið kom féll það — og þess fall var stórt«,

(Matt. 7: 26, 27).

Pegar hinn ríki ungi maður, spurði Jesús: hvað hann ætti að

gera til þess að öðlast eilift lif. Pá var ekki svarið, að honum nægði

það einungis að trúa á Krist, heldur: »ef þú vilt fá inngang til lífsins,

þá haltu mín boð«, (Matt. 19:7). Pegar Kristur eftir upprisuna sendi

sina postula út um heiminn til aö prédika evangalium til fólksins, gaf

hann þá tilskipun: »Kennið þeim að halda alt það, sem eg hefi

yður boðið«.

Ályktanir teknar af rltningunni.

Postularnir, þannig útvaldir, hlýddu þessu boði og ekki einungis

prédikuðu trúna á Jesús Krist, sem nauðsynlega til sáluhjálpar, heldur

einnig nauðsyn á hinni sönnu hlýðni. Ferðasögur þeirra sem skrifaðar

eru i postulanna gjörningabók sanna þetta, og nokkrir af pistlunum

staðfesta það sama, án mótsagna um trúna á Krist, sem er fullnægj-

andi til frelsis og innibindur trú á Krists kenningu og hlýðni við

hans boðorð.

Trú án verkanna er dauð.

Sú trú á Krist, sem nú á tímum er kend, af hinum ýmsu kirkj-

um, er því af þeirri tegund, sem postulinn Jakob fordæmir. Hann

segir:   »Viltu vita, ó þú hégómlegi  maður,  að  trúin  án verkanna er