Fróði

						160                                             FRODI

ingar til þess, að riöja burtu hinum slitnu, dauðu "cellum" og

rusli öðru, sem flækist með blóðstraumunum, og fitu-cellunum,

sem haugast saman hér og hvar í líkama karla og kvenna, sem

matfrekir eru, eða sem setustörf og litlar hreifingar hafa.

En heilbrigði sálarinnar er komin undir heilbrigði líkam-

ans — og heilbrigði líkamans er aftur mikið komin undir á-

standi lifrarinnar, en það er aftur komið undir hreifingu líkam-

ans.

Vér höfum allir, eða flestir tekið eftir því, að vér erum

miklu fjörugri, líflegri, léttari, og fljótari til starfa, að heilinn er

skarpari og hugsunin liprari, fljótari til og langsýnni og víðsýnni,

þegar vér gefum oss tíma til rækilegra líkamsæfinga undir beru,

hreinu og heilnæmu lofti utan dyra.

Yfir höfuð má fullyrða það, að fólk í meðal efnum hafi

betri heilsu og séu hraustari, en ríka fólkið, af því, að þeir

hinir fyrri hafa meiri og betri líkamsœfingar.

Vér erum einmitt bygðir fyrir einfalt og óbrotið líf. En

fjöldinn af ríka fólkinu veit það ekki, og skilur það ekki, og

trúir því ekki. Það hugsar mest af öllu um það, að hafa sem

mest upp úr peningum sínum, og því finst eina og besta ráðið

sé það, að troðfylla sig, sem framast er mögulegt, af öllum

hinum bestu hlutum, sem lífið og peningarnir geta veitt þeim.

Það er þessara manna h'fsskoðun, að farsældin sé í því fólgin,

að láta eftir þeirra löngunum og girndum. Þessum mönnum,

körlum og konum fer einlægt stöðugt aftur, með hverju árinu

og hverjum deginum, líkamlega, sálarlega og siðferðislega, af

þeirri ástæðu einmitt, að þeir brjóta lögmál sinnar eigin náttúru

og eðlis; af því að þeir skilja það ekki, að það er sjálfstjórnin,

sem leiðir til farsældar, en ekki það, að svala girndum sínum og

fýsnum.                         "4