Fróði

						162                                          FRÓDI

hæðir og hóla bratta, til a5 reyna vöðvana, láta líkamann allan

starfa, og fá góða hreina loftið, sem œfinlega er svo gott á fjöll-

um uppi. Og vottur þess er þaö, aö í löndum þeim eins og á

íslandi, Svisslandi, Noregi er kvenfólk alt með fagrar rósir í

kinnum og fjörug leikandi augu. En komi fólk í hinar mann-

þéttu borgir, hverfa rósirnar, svipurinn fölnar og glampinn tap-

ast úr augunum, og alt verður það dauft og drungalegt.

Þegar vér höfum góðar hreifingar undir beru lofti  ogreyn-*

um eitthvað á oss,   þá   neyðumst  vér til   þess,   að   svelgja

loftið í djúpun löngum teigum,   og vér,   sem   höfum reynt   það,

vitum það allir, hversu   það styrkir oss og hressir og fyllir oss

fjöri og móði nýjum.

En eins og því er venjulega varið, þá er það lítíð og sjald-

an, sem öll lungun eru fylt af nýju lofti við andardráttinn. Það

fer svo sem ekki í efri hluta þeirra [apex]. En afleiðing þess

er sú. einkum hjá þeim, sem í borgum búa, að þessar lokuðu

lungna cellur fyllast koladufti og rusli, eða æsandi smáögnum,

en þetta veldur langvarandi bólgu, sérstaklega hjá þeim, sem

eitthvað er hætt við tœringu.

Það má segja, að vér í rauninni lifum á loftinu. Vér

getum komist af, án þess að neyta nokkurrar fæðu, í þrjátíu til

fjörutíu daga, og kannske lengur, en vér getum ekki lifað tvær

mínútur án þess, að fylla lungun lofti. Vér ættum að fá þau

til, og venja þau á, að draga andann þungt og langan. Láta

þau verða stolt af því, að geta belgs upp brjóstið og dregiö

kviðinn saman og fylt hann út, er þau fyllast lungun. Brjóstbein

barna er gjört af mörgum pörtum og er mjúkt, og þarf því litla

æfingu til þess, aö b a r n i ð g.e ti fengið hvelft og

mikið brjóst, þó að þaö æfingarlaust hefðí

vaxif   upp   flatbrjósts  cg   veikbygt.     Úthald og