Fróði

						164                                          FRÓDI

frá hjartanu til lungnanna annars vegar, eða á annan flötinn

himnanna, er mynda hólf lungnanna, en á hjnn flötinn streym-

ir loftiS inn, sem vér öndum aS oss. En í gegnum þessa þunno

himnu fer aðal starfið fram, sem alt líf mannsins er undir kom-

iS. Hann. er ákaflega stór þessi flötur allra himnahólfanna,

— meira en tólf hundruö ferhyrningsfet á fullorSnum mönn-

um. Um himnu þessa sfast súrefnið úr loftinu og fer inn í

blóðiS, en aftur síast kolefniö úr blóSinu og fer út í loftiS

meS andardrættinum. Er súrefniS lífgandi, en kolaefniS eitraS

og deySandi, ogkallast eiginlega: kolsýru-gas [carbonic-acid-

gas]. MeS kolsyruloftinu fer og margt annaö rusl úr blóðinu

út meS andardrœttinum, leyfar af útslitnum cellum líkamans o.

fl. En þegar blóS þetta kom frá hjartanu, þá var þaS dökk-

blátt, eSa kannske nærri svart, en nú veröur þaS Ijósrautt, viS

þaS aS fá súrefniS úr loftinu. Þessi breyting, á öllu blóSi í lík-

ama mannsins, fer nú fram — 18 eSa 20 sinnum á hverri ein-

ustu mínátu — og geta menn af þvi ráðiö, hvað feykilega mikla

þýöin*u andardrátturinn hefir fyrir líf mannsins og heilsu.

Margir menn eru þeir, sem venja sig á það, aS vera hang-

andi og bognir í herðum og baki, einkum þeir, sem við skrif-

störf vinna, en þessir menn allir kreppa svoaS lungunum, að

þeir geta ekki dregiS nógu mikið af lofti inn í lungun til þess,

aS fylla þessi tólf til fjórtán hundruð ferfet af lungnahólfum,

eSa réttara himnum, nema mjög svo ófullkomlega, og þá fær

blóS þeirra ekki eins mikið af lofti og það nauðsynlega þarf, og

eins næst ekki fyllilega kolsýran og ruslið (líkanna) úr blóðinu.

En nú ættu menn aS sjá hvaS nauSsynlegt þaS er að bæta

úr þessu, með því að rétta sig upp og teigja úr sér og þenja út

brjóstiB og lungun.    Þegar  menn  koma   út undir bert loft,   þá