FRÓDI '" ^ 115 Horíinn iit i himingeiminn. Þýdd saga. I Seint um kveldið, er fólk var að fara heim frá vinnu, eða þá að leggja út til næturskemtana, leið loftfarið (balloon) hægt yfir Lund- únaborg. Það sveif hægt í lofti upp. Dagsetursbjarminn skreytti enn nokkurn hluta himinhvelflngarinnar. Margir voru þeir, er ekki tóku eftir loftfarinu, er aðeins sýnd- ist sein smadepill, er bæri við skýin. Aðrir iitu til þess athyglis- laust, þvf loftför þykja nú svo algeng, að engum undrum þykja þau sæta, siðan menn tóku að lijúga. Her og þar voru menn að tala um það sín á milli, hver sá mundi vera, er legði í loftför svona síðla dags, og einn gat þess til, að loftfarið mundi brátt verða uppi yfir Atlantshaíinu, ef loftfari gæfi ekki betur gaum að stjórn, en hann hefði gert til þessa. Þá er loftfarið var komið mjög í fjarska, datt anglingi nokkrum t hug, er var staddur a Westminsterbrímni, að líta eftir loftfarinu gegnum sjónauka, er hann fékk léðan hjá öldungi nokkrum, er stóð í skngga bak við Boadiceastyttuna. Drengur skýrði frá þvf. að hann hefði séð einhvern í loftfarinu veifa hvfeum vasaklút á nokkuð einkennilegan hátt, Einn af felögum hans gat þess til, að þetta mundi einhver ný aðferð til að heilsa Marsbúum, og hlógu menn dátt að getg&tu þess- ari. Menn tóku nú að halda heim, en loftfarið var horfið Bj'ónum út í geiminn.