184 FRÓDI í afar fjarska., í norðvestri, ofurlítinn, dökkan depil, er'bar við heiðið. Hann beindi loftsnekkju sinni í þá átt og gaf nákvæmar gætur að depli þessum. Hraðara og hraðara hélt hann í áttina til depilsins, og skýrari og skýrar; varð hann sjónum hans, brátt varð það á stærð við baun, þetta, er hann sá, síðan náði það kartöflu stærð, og að litlum tíma liðnum sá hann án minsta vafa, að það var loftfar. 'Eg hefi fundið hana ! ég hefi fundið hana!" sagði hann við sjálfan sig, titrandi af fögnuði. Loftstraumurinn á svæði því, er loftfarið var statt á, var, til allrar hamingju, ekki mjög harður, og dró Dennis það brátt uppi á flugvél sinni. Hann gat séð bátinn greinilega, og eitthvað liggjandi niður í kjölnum. Fyrst datt honum í hug, að hann væri of seinn dauðinn hefði orðið á undan. En hávaðinn í vél haus, er bar svo mikið á, í dauðaþögninni, kom stúlkunni til að líta upp. Hún reis á fætur og hallwði sér út að borðstokk ioftfarsins. Hún horfði í attina til hans, undiandi og sem í leiðslu. Hann hrópaði til hennar, en rödd hans hvarf fyrir þruskinu í vel hans. Hann veifaði annari hendi sinvú til hennar. Hun retti biða arma sína út í geiminn. er skildi þau að, og honum virtist hann heyra hana kalla - virtist hann heyra engilröddina hennar gegnum loftið, þar sem mannleg rödd hafði aldrei fyr heyrst. En orð gat hann ekkí greint fyrir hávaða flugvelar sinnar. Hann flaug nú í víðan hring, og niður á við um leið, Jafnvel þótt iiann hefði fundið hana, voru ástæðurnar litlu betri, því hann gat ekk' séð, hvað gera skyldi. Omögnlegt var að komast frá loft- farinu í flugvélina, Þótt hann hefði getað látið hana heyra til sín, þá var aumingja stúlkan með öilu ó,fær til, að framkvæma nokkra skipun er hann gæfi henni. Hann hefði, ef til vill, getað gert gat á umslagið, er var um loftfarið, og hleyft út gasinu, en niðurföriu hefði verið of mikið hættuspil fyrir Lucy, er ekkert þekti til slíkra hluta Sjálfur hefði hann getað bjargað sér ft þann hátt, en Lucy