Fróði

						FRÓDI                                            191

endurminningum. Það er þessi hluti þinn, sem gjörir þig sér

staka persónu frábrugöna öllum öðrum, persónu, sem á sínar

eigin hugmyudir, endurminningar og vonir og enginn annar

Það er þessi persóna, unga, fríða stúlka og gervilegi sveinn, þaö

er þessi persóna þín sem getur í huganum horfið til þeirrar

stundar, þegar þið felduð ástir saman, þegar fyrsti kossinn var

gefinn, þegar fyrsta hlýlega brosið lék um varir ykkar, þegar

blóðið streymdi svo ótt og títt, í hörðnm straumi um æðar ykk-

ar. Þið hafið þó ekki gleymt henni, stundinni þeirri. Hún er

eign ykkar beggja, stundin sú, og allar þær endurminningar,

sem henni fylgja, Hvort ykkar fyrir sig á sinn hluta hennar.

Og hvað er það, sem geymir þær, þessar endurminningar ?

hvað   er   það   annað   en   ykkar  eigin  sál ?

Eða hvað er það sem geymir myndina í huga þínum, raðar

einni við aðra, býr til heilar borgir og kastala og byggir þær

fólki, og býr til sögu um það*, ótal atburði, fléttaða, tvinnaða,

ofna og hnýtta. Hvað er það annað en þín persónulega sál ?

Eða, svo ég komi nær þér, ungi vinur eða fríða snót. Hvað er

það, sem bærist í huga þínum, er þú horfir á hina fríðu eða

snotru stúlku við hliðina á þér, eða aftan í hnakkann á þeirri,

sem situr fyrir framan þig. Þú sérð hnakkann fyrir framan

þig, þú sérð vangann við hliðina á þér, þú sérð hvernig brýrnar

hvelfast yfir augun og rósirnar í kinnunum og hárið bylgjast aft-

ur um eyrun. Og ef þú horfir nógu fast og stöðugt, þá kann að

vera að hún finni það, að verið er að líta á sig, og snúi sér við,

til að vita, hver það sé. Slíkt hefir oft komið fyrir. En það

sýnir þá enn einn dularfullan hæfileika sálarinnar: telepathi,

sem allur þorri manna er farinn að viðui'kenna. Ég hefi minst

á það áður í Fróða, hvernig sjónin færi fram, en þeir eru sva

margir sem ekki hafa tekið eftir því, að ég gjöri bað en þá aftur.

Myndin af vanganum, hnakkanum berst með öldum ljóssins að

auga þínu, og mótast á augað. Ef þú horfir í auga einum og ert

nógu nálægt, geturðu séð myndina af sjálfum ])6r í auganu and-

spænis þér eins og í spegli. En þó að myndin af sti'ilkuni hafi

borist að auga þínu og sé mótu þar, þá e þett en þá ekki orðin