Fróði

						200                                           FRÓDI

hamförum getur þessi persóna fariS eina öldina af annari, ein

þúsumd árin eftir önnur, getur staSiS viS og skoSaS sig um

hvar sem hann vill á þessum þúsund ára tíma, eða milión ára

tíma. Getur fariS hamförum af einum hnettinum á annan,

þó aS ljósiS þurfi tugi, eSa þúsundir ára til þess aS fara

þá leiS.

AB lokum vil ég endurtaka þaS en þá einu sinni, aS vitund

mannsins er svo átakanlega mikil, sem reginhaf væri, aS dýpi

hafs þess er svo mikið, aS þar hefir enginn maSur rent sökku

í botn niSur, eSa svo aS nærri botni hafi komiS, og hafa þó

margir færir menn veriS aS reyna þaS eina öldina af annari, alla

leiö frá því er hinn indverski spekingur Kapelavastu samdi hina

djúphugsuSu Samkya speki sína fyrir einum 5,—6000 árum síS-

an. En mannssálin er svo en þá, aS henni notast ekki þetta.

vitiS er svo óþroskaS og lærdómurinn svo skamt kominn, aS

menn geta ekki komist aS hinum huldu fjársjóSum, sem þar

liggja geymdir ókomnum öldum, Því aS eins og á hefir veriS

drepiS, er þaS viSurkent aS færustu mennirnir noti ekki meira en

5 | 100 af öflum þaim, sem í vitund þeirra búa. Og hvaS er

þá um hina, sem hafa bæSi litla skynjan og litla fræSslu, og

geta kanske lítiS eSa ekkert notiS afla þeirra, sem í djúpvitund

þeirra búa. Og svo geta menn hugsaS sér, aS sálaröfl þeirra

séu svo óþroskuð, aS þar sé mjög lítil djúpvitund, og þá fer nú

aS verSa skamt milli dýrsins og mannsins. Sálaröflin ganga þá

aSeins út á þaS, aS æxlast og halda viS lífinu. En allar þessar

sálir, fullkomnar og ófullkomnar, hafa fengiS, tækifæri til aS

þroskast, og því fullkomnari sem sálin er, því betra er tæki-

færiS,

En spurningin   kemur   einlægt fyrir aftur og aftur,   og ein-

lægt hin sama,   og   aldrei   hefi   ég   séS   henni   fyllilega svaraS.