fer að hrósa mér í húskveðjunni...... Þótt eg segi þér þetta, og þú megir segja það öðrnm, þeim til íhugunar, þá máttu ekki halda, að eg taki nú undir sleggjudómana, sem við menta-' mennirnir vorum með hér um árið, að wallir prestar væru annaðhvort heimskingjar eða hræsnarar«. Sei, sei, nei, eg efast ekkert um að ýmsir þeirra séu góðir sáluhirðar, þótt sókn- arpresturinn hérna sé ekki í þeirra hóp. ... En guði sé lof, að eg þarf ekki að halda á neinum mannlegum sálu- hirði framar, og get sagt nokkurn veginn rólegur: »Dauði, eg óttast eigi afl þitt né valdið gilt; i Kristi krafti eg segi: komdu sæll, pegar þú vilt«..... Eg vona íastlega að verða kominn heim fyrir næstu jól, og því hlakka eg meira til jólanna núna en nokkru sinni fyr. ... Pú kemur seinna, eða ert þú ekki einnig á heimleið? Gleymdu ekki »inngónguorðinu«, og mun eg þá bjóða þig velkominn til jólafagnaðarins, sem aldrei þrýtur«. *