10 neinum irú um, að hún hefði vakað lengur en til miðnættis í þetta sinn«. — Eg glápti á hann eins og naut á . nývirki á meðan hann lét þessa dælu ganga, því að þetta var í fyrsta sinn, sem hann trúði mér fyrir einkamál- um sinum, og við mér blasti nýr heimur, sem mér þótti nógu fróðlegl að spyrja um. En sjálfsagl voru spurningar mínar krakkalegar, minsta kosti hló hann dátl að þeim, og sagði að eg mundi ekki þurfa að spyrja svona, þegar eg væri kominn í 4. bekk eins og hann. Það væri einhver bezta dægrastytting við þetta bókagrúsk að trúlofast laglegri stúlku. Eg mætti ekki láta nokkurn mann heyra það, að eg hefði aldrei orðið »skotinn«, það væri svo krakkalegt og sveitalegt. Hér í Reykjavík yrðu all-margir »skotnir« strax í barna- skólanum, og létu ástarbréf utan um brauðsneiðarnar, sem svo væri skift um. Sér þætti það leitt mín vegna, sagði hann, að systir unnustu sinnar ætti minsta kosti einn kærasta, því annars hefði vel getað verið að hann hefði getað útvegað mér hana, hún segði eg væri laglegasti piltur, þótt eg
Beinir tenglar