27 »£rtu kannske ad hugsa um að sinna rellunni úr henni?« spurði Inga stutt í spuna, það er eitthvað nærgætnislegt af benni, kalla eg, að ætlast til þess að þú, ung stúlkan, farir að hýrna yfir lösnum krakka um hátíðina, auðvitað fara á mis við alla jólaskemtun. Það eru ofurlítið gleðileg jól, sem hún ætlar þér þessi bless- uð vinkona!« og Inga hló kuldahlátur. »Hvað heldurðu að þú gjörðir 1 mfnuni sporum?« spurði Þóra rólega. »Eg? Eg færi í jóla-gildið til ungfrú Lovísu, skemt: mér þar eftir föngum, og léti Önnu eiga sig með Ellu og alla henn- ar skrópa«. sHeldurðu, að þúsvaraðir þá ekki hréf- inu?« spurði I>óra. »Eg veit ekki. Eg sendi henni í hæsta lagi fáeinar línur, og sagði henni blátt á- fram, að eg hefði öðru að sinna, en að vaka yfir sjúkling A jólanóttina«. »Þú þyrftir að dansa og spila?« »Já, það gæti eg vel sagt«. »Heldurðu þu gætir notið skemtunarinn- ar eins vel á eftir?« »Ekki skil eg annað. En hvað eiga þessar spurningar annars að þýða? Eg veit fyrir víst, að engin kunningjakona mín skrifar mér svona bréf. Og svo ætla eg að vona, að þú verðir ekki það fífl, að fara að neita sjálfri þér um þessa einu skemtun, sem þú hefir átt kost á í vetur«.
Beinir tenglar