44 Arthúr var einn af þessum hvers- dagslegu hetjum, sem ekki vinna sér heiðurssveig með frægðarverk- um, heldur þoka sér áfram fet fyr- ir fet og syngja með djörfung, enda þólt þeir séu með tárin í augun- um: Hví dvinar þcr liugur? Sér drottinn ei ráð? Ef nauðir pín freisla, þinn hug skaltu hreysta, þvi djarflega treysta, að drottinn sé ráð. ()g sá kraftur, sem hann öðlaðist fyrir þessa kyrlátu játningu, veitti honum nýjan hug og dug, rétti hans magnvana hendur og mátl- þrota kné. Hann leit upp til him- ins, og himinstjarnan skæra skein honum í gegnum dimmu skýin, þetta fyrirheiti drottins: Eg er drottinn þinn guð, sem held þér í hægri hönd og segi við þig: Ótt- astu ekki, því eg hjálpa þér. Hann sendi móður sinni pening- ana og með þeim hughreystandi bréf, þar sem hann lofaði því, að mestur hlutinn af námsstyrk hans, skyldi ganga til hennar. Sjálfur