4ö gæti hann haft ofan 'a'f fyrir sér með kenslu, meðan hann væri að námi, og svö vonaði hann að geta hjálp- að ástvinum sínum heima enn þá betur, þegar fram liðu stundir. Það var siður Arthúrs, þegar hann vissi, að drottinn vísaði hon- um til vegar, að gegna þeirri bend- ingu þegar i stað. Og þegar hann nú einu sinni var búinn að ráða það af, þá lét hann aldrei nokkurn mann á sér heyra, að honum félli það þungt, hvað sem hann tók nærri sér. Honum lá ríkast á hjarta að verða þjónn drottins, svo fljótl sem auðið væri; en nú var hann neyddur til að nota þekkingu sína og tíma sinn til að afla sér svo mikils fjár, sem hann gæti til að hjálpa fólkinu sínu heima, þótt það tefði talsvert í'yrir námi hans. Hann átti í baráttu við sjáltan sig um þetta, en hann fórnaði höndum til himins og hugsaði með sér: Drott- inn hefir leyft að þetta böl bæri mér að hendi, það hlýtur þess vegna að leiða eitthvað gott af því. Hér er nóg að starfa, og eg get víst feng- ið að vera í þjónustu drottins, enda
Beinir tenglar