46 þótt eg sé ekki einn af prestum háris í heimsins augum. Nii' vöru liðin 7 ár síðan Arthúr hét móður sinni þessu; hann hafði unnið af kappi öll þessi ár, alið önn fyrir móður sinni, hjálpað systr- uDi sinum til náms, og nú hafði hann fyrir skemstu staðið við hana- sæng föður síns; hann iðraðist þess á síðustu stundu, hve illa hann hafði lifað lífi sínu, og kraup í anda að krossi Krists og íann frið við guð í trúnni á frelsara sinn, en sárt sveið honum öll sú sórg, sem hann hafði ])akað ástvinum sínum og alt rang- lætið við þá, sem hann gat nú ekki hætt yfir. í)g þó hann hefði djörl'- ung til að varpa öllum afbrotum sínum á það guðs lamb, sem ber heimsins synd, þá féll honum þó óumræðilega þungt að sjá hverju bann hefði glatað, og hve sæll hann hefði getað verið, ef hann hefði sjálfur viljað. Rn skuldirnar, sem hann lét eftir sig, voru all annað en léttbær erf ða- hluti. Arthúr hafði föður sins vegna lofað að greiða þær allar; en oftar