Jólabók Bjarma

						51

Arthúrs, og leitaðist við að styðja

hann á allar lundir. En einmana

hafði Arthúr verið til þessa, og ein-

mana var hann áfram á irýja heim-

ilinu.

Hann var nú að hlakka til að

Geirþrúður systir hans kæmi að

heimsækja hann í jólafríinu. Hild-

ur gat ekki farið frá veikum dreng,

sem hún hafði verið að kenna, og

ekki vildi af henni sjá. Arthúr var

nú lengi búinn að telja dagana,

þangað til brosmilda andlilið henn-

ar s)'stur hans, lifgaði upp einmana-

legu híbýlin hans. ()g nú bafði

hann fengið bréf frá henni, að hún

gæti ekki komið.

Þess vegna sat hann nú svona og

slarði í eídinn, þreytulegur og von-

leysislegur á svipinn, og þess vegna

bergmálaði i hjarta hans með angur-

blíðri alvöru: »Nei það er ekki

jólalegt núna — öðra nær«.

Geirþrúður hafði sagt bróður sín-

um, að trúlyndur drottins þjónn,

Wagner að naíni, ástúðlegur og al-

varlega trúaður maður, sem hún

hafði borið virðingu fyrir og haft

mætur á árum  saman,   heíði beðið