52 hennar. Fagnaður og sólskin skein út úr hverri línu í bréfi hennar. En seinast kom það, sem svifl hafði Arthúr tilhlökkunargleðinni — jóla- heimsókn systur hans. ^Þau langar öll svo til, að eg sé hér um jólin«, stóð í bréfinu, »en ef þú vilt það heldur, elsku bróðir, þá kem eg náttúrlega lil þín. Eða gætir þú komið til mín? Eg er viss um, að presturinn, sem er svo góð- ur, 'mundi gefa þig lausan, ef þú bæðir hann um það; en svo kem eg aftur heim með þér eflir nj'árið; þú ert hvort sem er bæði faðir og bróðir nú orðið, og móðir líka, mér til handa, og mig langar svo undur mikið til að þú kynnist honum, sem mér er svo ástfólginn, og segir mér að þér sé ánægja að veita honum viðtöku, eins og bróður þínum. Komdu, elsku Arthúr, komdu og vertu hjá okkur um jólin, þú munt ekki sjá eftir því«. Arthúr lagði frá sér bréfið og brosli við. Geirþrúður systir hans hafði ávalt staðið honum fyrir hug- skotssjónum, sem áhyggjulaust og brosandi Ijarn, en nú brá nokkurri
Beinir tenglar