65 sem góður hermaður Jesú Krists; hann hafði öruggur haldið fast við ásetning sinn, og óskelfdur horið alt, sem sá ásetningur hafði á hann lagt af sjálfsafneitun og skorti, en bessi ástgjöf frá ókunnum vini, var þóalt of mikil, aðhonum fanst. Hann hneigði höl'uðið og grét eins og barn. Hin opnu bréf lágu á skrifborð- inu, en fyrir framan þau kraup Arthúr á kné, og huldi andlilið í höndum sér. í hjarta hans ómaði með englahljómi: »Lofaður sé drott- inn dag í'rá degi, Leggi hann á oss hyrði, þá er hann samt bjálpari vor«. »Berið hver annars byrði og upp- íyllíð þannig lögmál Krists«, stóð í bréfinu, ritað með hendi, sem Art- húr hafði aldrei séð áður. »Bróðir yðar í Kristi mælist til að mega fylgja þessari skipan drottins, og taka af herðum yðar það, sem þér hafið borið svo lengi með svo ti'úföstu þolgæði. Hann veit, hvað þér hafið orið að þola, og hvað þér hafið stæltan vilja. Ef heiLsa yðar, kjarkur og efni hefði staðist raunina, þá hefði honum verið það gleði, að vita yður leysahiulverk