68 unnar, og alstaðar mættu honum menn, sem heilsuðu honum glaðlega. Sóknarpresturinn átti að prédika i hámessunni á jóladaginn, en Art- húr hafði heðið um að halda guðs- þjónustuna á aðfangadagskvöldið. Nú var kyrkjan uppljómuð í fyrsta sinni, og fult hvert sæti. Meðan Arthúr var að stjaka sér inn i gegn um mannþröngina á kyrkjugöllinu, þá hrostu við honum tindrandi barnaaugu, og út voru réttar marg- ar smáar hendur til þess að óska honum gleðilegra jóla, því að mörg af þessum smábörnum höfðu áður verið hjá honum á barnaguðsþjón- ustu, og þar lærðu þau fyrst að syngja þelta vers, svo að þau skildu það: »Velkomnir aftur guðs englar smá, frá uppheims dýrðar sölum, í sólskins hjúpi, með bjarta brá, svo birti í jarðar dölum. Og nú sungu þau með, af hjarl- anlegri gleði. Og í vitnisburði unga prestsins ómaði með fögnuði: »I)ýrð sé guði«. Altaf glaðnaði meir og meir yfir alvarlega andlitinu á Spencer, el'tir
Beinir tenglar