71 Sannarlega fylgja mér J>ín góðgirni og miskunn alla daga mins lífs, og æfin- legu mun eg búa i drottins húsi. Sálm. 23, 6. »Jólin eru komin, jólin eru kom- in«, hrópuðu hörnin og hlógu dátt, og unga fólkið tók undir með þeim, og gamla l'ólkið hka. Það i'ór að húa sig i hezlu fötin sin, og leila uppi tíækjur sínar, það sem hrum- asl var til gangs, en kyrkjnklukk- nrnar ómuðu i frostköldu velrar- loftinu. Margt getur breytst á einu ári. Nú var Arthúr hættur að húa á gamla prestssetrinu. Að tilhlutun Róherts var séra Holmer búinn að fá hetra embætti, og Artbúr orðinn sóknarprestur, og bjó þar, sem hinn haiði áður búið. Nú gekk hann ekki lengur einn sins liðs til kyrkju, heldur gekk konan hans unga og ljúílynda við hlið honum, og faðir hennar, kyiiáti, alvaiiegi maðurinn, sem friður guðs hvildi yfir. Vetrarmjöllin hvít og hrein lá yfir öilu, yfir fjöllum og dölum, eins
Beinir tenglar