Presturinn minn. Jólasaga e.ftir G. Aagaard, I. Gamli presturinn sat einn inni i herbergi sínu. Hátíðirnar voru í nánd. Fyrst og fremst voru það jólin, en þau koma jafnt til allra. Það var líka önnur hátíð 1 nánd, er aðeins tilheyrði prestinum og konu hans; þau ætluðu að fara að halda gullbrúðkaup sitt. Sú hátíð er mjög sjald- gæf, en hún kom heldur ekki fyr en á æfi- kveldi hans. Hann var 82 ára. Þess vegna situr hann einn þetta kveld. Hann þráir að vera einn með httgsanir sínar, um alt þetta mikla og hátíðlega, sem fram undan liggur. En hugsanir hans urðu samt dálítið beiskjublandnar. Það var samt ekki neitt nýtt, eða óbæri- legt, sem kom fram 1 huga hans. Það komu fyrir hann stundir, eins og marga aðra kristna menn, er spurningin um það, hvern ávöxt starf hans og líf hefði borið, fylti sál hans með óró og kvíða.
Beinir tenglar