Jólabók Bjarma

						81

segja honura? Á eg svo ekki að skila

þakklæti frá þér?"

„Jú, innilegu þakklæti, þv( það var hann

sem kendi mér, að guðs ríki væri á himn-

um og að þar væri líka heimili mitt. Stund-

um hefi eg gleymt því, en það hefir þó alt

af geymst í hjarta mínu. Það er lika það

sem dregur mig inn í ríki guðs í dag — í

dag. — O, presturinn minn!"

Hjúkrunarkonan tók urh hendur hans með

hægð, lagði þær saman og sagði:

„Faðir vor, þú, sem ert á himnum".

„Segið þér honum —"

„Eigum við ekki að biðja saman, góði

drengurinn minn?"

„Jú, en segið honum, að á meðal hinna

mörgu, sem munu fagna honum hinumeginn,

verði einnig fátækur drengur, er hann eitt

aðfangadagskveld á fátækrahælinu í Kjöl-

strup, kendi að þekkja Jesúm Krist, sem

frelsara heimsins".

Hjúkrunarkonan lá á knjánum við rúm-

stokk drengsins og kyrkjuklukkurnar í Fred-

rikstad fóru að hringja jólin í garð.

III.

„Louise!"

„Já, eg er hérna".

„Vilt þú ekki lesa þetta bréf fyrir mig.

Kg var að reyna það, en eg sé ekki rétt

vel í kveld".

„Það er leiðinlegt, á eg ekki að láta sækja

læknirinn?    Gullbniðkaupið er á morgun".

„Þetta  er  ekkert,   góða  mín, en eg þoli