Iðunn

						24                          Björnstjeme   Björnson:

svo!« — nHann  hefir einu sinni tekið   upp hest.«—

nHest!« — »Já, það er svo satt, sem ég-----— hann

hefir sjálfr sagt mér það.« f>átrúðihún líka. »Hver

er þessí Áslákr?« spurði hiin. — »Já, það er nú

bági piltrinn, skal ég segja þér. Hann pabbi barði

hann svo, að enginn lifandi maðr í heiminum hefir

verið barinn svo fyrri.a — nEljúgizt þið a í illu þarna

fyrir handan ?« — »Já, stundum — — Gerið þið

það ekki hjá ykkr?« — »Nei, aldrei.« — »Hvað gerið

þið þá þar ?«—»0, mamma býr til matinn, prjónar og

saumar. og það gerir Katrín líka, en ekki eins vel

eins og mamma, því Katrín er svo löt. Bn Eanka

hirðir kýrnar ; pabbi og piltarnir eru ýmist við úti-

vinnu eða þá heima.« Jpetta þótti honum fullnægj-

andi svar. »En á hverju kveldi lesum við, og svo er

sungið,« sagði hún enn fremr, og það gjörum við á

sunnudögum líka.« — »011 saman?« — »Já.« — »|>að

má vera leiðinlegt — ¦—.« — »Leiöinlegt? mamma,

hann segir —« en þa mundi hún eftir, að hún mátti

ekki koma þangað. — »Skelfing á ég margar kindr,«

sagði hún. — »Nei, svo?« — »Já, þrjár ær a ég, sem

eru með lömbum í vetr, og ein þeirra er ég nú alveg

vissum, að verðr tvílembd.« — »Svo, þú átt kindr?«—

»Já, ég á líka kýr oggrísi; átt þú enga?« — »Nei.«—

»Komdu yfir til mín, þá skal ég gefa þér gimbrlamb.

pú munt reytia það, að þér æxlast fleira út af því«.—

Skelfing má það verða gaman.« ]pau stóðu þegjandi

um hríð; »ætli Ingiríðr litla geti ekki líka fóngið

lamb?« spurði hann svo. »Hvaða Ingiríðr?« —

nHún Ingiríðr, vesalingrinn hún Ingiríðr,-—]pekkirðu

hana ekki?«—Nei, hana þekti hún ekki. »Br

hún minni en þú ?«— »Já, víst er hún minni en ég,—

svona  á stærð   við þig.« — »Nei,   er það  nú satt ?