Iðunn

						Sigrún á Sunnuhvoli.                          45

f>egar hann kom heim, var faðir hans að bera

kbrn í myluuua ; því grannfólkið þar í sveitinni var

vant að fa malað í Grenihlíðar-mylnunni, þegar

vatnið þraut hjá þeim ; því í Grenihlíðar-ánni þraut

aldrei vatn. J>að vóru margir sekkir, sem bera

þurfti, sumir dávœnir og sumir óhemju-stórir.

¦Kvennþjóðin stóð þar nalægt, og var að vinda föt

í þvotti. |>orbjörn gékk til föður síns, tók í einn

pokann og sagði: »A ég ekki að hjálpaþér?«—»0,

ég kem því einn af,« sagði Sœmundr, lyfti rösklega

» sig poka og hélt á stað til mylnunnar.

»|>eir eru margir hér,« sagði |>orbjörn, tók tvo

stóra sekki, setti bakið að og þreif sinni hendi

hvorn yfir axlir sér, og stóð upp með þá. Miðjavega

mætti haun Sæmundi, sem kom aftr til að sækja

tQéira. Sæmundr gaf syni síuum hornauga þegar

Peir mættust, en sagði ekkert. f>egar Jorbjörn

korn aftr frá mylnunni, mætti hann Sæmundi, sem

W á baki sór tvo sekki miklum mun stærri. I

Þetta sinni tók Jporbjörn einn sekk lítinn á bakið

°g fór með; þegar Sæmundr mætti honum, leit

hann til hans og horfði á hann nokkru lengr en í

tyrra sinni. Svo æxlaðist svo til, að þeir komu

8kömmu síðar jafusnemma að skemmunni. — »f>að

etU komin boð hingað frá Norðr-Haugi,« sagði Sæ-

^Undr; »þér er boðið þar í brúðkaupsveizlu á sunnu-

^ginn.« — Bæði lngiríðr og móðir jporbjarnar litu

b*naraugum tii hans, þaðan sem þær vóru við verk

8ltt. —. »]pað er svo,« sagði jporbjörn þurlega, en í

Pstta sinn tók hann tvo stærstu sekkina, sem vóru

8kemmunni. »Ætlarðu að fara ?« spurði Sæmundr

8vipþungr— »N 6 i«. —  [Framh. næsl. - J. Ólafss. þýddl];