102 Guðmundur í Qarði. IDUNN Hérna gróðurgyðja gekk sín hljóðu spor lengdi skeið um faðm og fet, fegri sérhvert vor. Innan garðs hér eiga ungamæður sæng. Bóndinn sinni hlýju hönd hlúði þeim um væng. H.. Horskur herðimaður horfði vítt um láð: Út í sjó og upp í fjall alt er bert og snjáð. Verður lengi að vora. t Verkaþörf er brýn. Þegar sjálfan þrýtur mig, þá eru börnin mín". III. Glóði mér frá Garði gróður sumarlands. Öxarnúpur horfði hátt: hæli útlagans. Grettir gekk um fjallið, glaður fyrsta sinn, augum leit um Axarfjörð, ' öllum velkominn. Jón Magnússon.