Iðunn : nýr flokkur

						K

134                            3379 dagar úr lífi mínu.                       IÐUNN

i

um vindanna yfir Island þvert og endilangt, vakti marga

af sætum svefni og sneri ýmsum til sósíalistiskrar sann-

færingar.

Svo leið og beið. Ég þýddi bækling um jafnaðarstefn-

una með tveimur kunningjum mínum. Haustið 1925 gekk

í garð. Þá birti ég bréf í jafnaðarmannablaði til ungs

prests í Reykjavík, er áður hafði vítt opinberlega »óvini

trúarbragðanna*. Þetta bréf vakti blossandi reiði í hjört-

um einfaldra trúmanna og heilum hræsnisfullra nurlara.

En hinir vitrari og óeigingjarnari sögðu ánægðir: »Hann

segir afdráttarlausan sannleikann*. Bikar synda minna

var fullur. Ég var rekinn frá báðum skólunum.

Einn af stjórnendum iðnskólans var. sjálfur höfuðpauri

bæjarmálanna. Hann er gráðugur braskari og útsmoginn

hræsnari, sem gresjar sér fé af bæjarbúum alla sex

virka daga vikunnar og heldur siðan guðsþjónustur með

börnum á sunnudögum að amerískum hætti! Hann sagði

við hina í skólastjórninni: Þórbergur er villutrúarmaður.

Hann er ekki fær um að »leiða nemendurna til lífsins*.

Þess vegna heimta ég, að hann fari frá skólanum. Hinir

stjórnendurnir voru ekki lengi að átta sig á því, að bless-

aður guðsmaðurinn opinberaði hryllileg sannindi. Og

með skjálfandi þrælshendi samþyktu þeir kröfu hans.

Nemendurnir mótmæltu þessu gerræði. En þá hótuðu

meistarar þeirra að reka þá frá iðnaðarnáminu. Og vesl-

ings nemendurnir urðu að beygja sig í duftið.

Einn í stjórn verzlunarskólans var gamall leðursali og

drykkjumaður, gersamlega ómentaður. Hann kunngerði

hinum stjórnarbræðrum sínum (gömlum uppgjafabanka-

stjóra og guðfræðidósent háskólans): Þorbergur er hættu-

legur bolseviki, og það hæfir illa, að slíkur fugl sé látinn

kenna í skólanum. Hann verður að fara. Uppgjafafyrir-

vin.:a mammons og þjónn drottins skildu, að gamli leður-