Iðunn : nýr flokkur

						IDUNN                       3379 dagar úr lífi mínu.                             137

legan ytri þráð, er geti tengt þá saman og greitt þeim

leið að heila og hjarta hvers annars. Til þess þurfa þeir

sameiginlega tungu, sem engin þjóð getur talið sína eign

og notað sínum eigingjörnu hagsmunum til framdráttar

á kostnað annara þjóða. Bræðralag verður að eins reist

á grundvelli jafnréttis.

Hins vegar hafði reynslan kent mér það of áþreifan-

lega, hve tungumálaglundroðinn veldur miklum erfiðleik-

um, tímasóun og tortrygni í öllum andlegum og verk-

legum viðskiftum þjóða á milli. Frá sjónarmiði hagfræði

og menningar fanst mér það jafn auðsætt, að allar

þjóðir jarðarinnar hefðu sameiginlegt hjálparmál, eins og

þær hafa sameiginlegt nótnakerfi, sameiginleg málara-

tæki, sameiginleg myndhöggvaraáhöld, sameiginlegar vél-

ar og sameiginleg vísindi.

Mér ofbauð ennfremur alt það fé og erfiði, sem hin

litla, fátæka, íslenzka þjóð kastar á glæ árlega frá óunn-

um nauðsynjastörfum í nám erlendra tungumála, oft og

einatt án nokkurs verulegs árangurs. Og ég hafði svo

ljóst hugboð um mál og stíl, að ég gekk þess ekki dul-

'nn, að öllum almenningi er ókleift að læra að tala eða

rita svo erlendar þjóðtungur, að árangurinn geti orðið

meiri en skuggi af andlegri viðkynningu.

Mál og hugsjón esperantista heillaði skynsemi mína.

En ég gat ekki afborið það dýrslega afskiftaleysi gegn

betri vitund, að glápa aðgerðalaus á baráttu þeirra fyrir

Þessu mikilfenglega velferðarmáli. Ég vildi ólmur leggja

hér hönd að verki eftir minni litlu getu og miður góðu

kringumstæðum. Ég hafði einmitt lagt árum saman stund

á málvísindi, og náttúran hafði gætt mig sæmilegum

kennara- og rithöfundar-hæfileikum. Þess vegna var ég

sannfærður um, að hér biði mín verkefni, er hæfði betur

kröftum mínum en ýmislegt annað, sem ég hafði dundað