IÐUNN Ritsafn Gests Pálssonar. 155 víkja við orðum í hendingu hjá honum og láta fara betur. En þetta hefir verið algengt hjá öllum skáldum, bótt dálítið misjafnt sé. Nú er þetta að breytast ti.l batn- aðar og meiri fegurðar. Finst það nú naumast hjá bestu skáldum okkar, eins og Stefáni frá Hvítadal. Hiklaust er sú góða breyting mest að þakka »Hrynjandi íslenskrar tungu«, bókinni, sem Sig. Kr. Péturssyni var meinað að gera að doktorsritgerð, þótt hún og höf. ætti það frekar skilið heldur en flestar aðrar slíkar ritgerðir og höfundar. Fyrirlestrar Gests Pálssonar munu sennilega enn lengi verða Iesnir með ánægju sökum fyndni og hæfni, sér-< staklega þó »Lífið í Reykjavík«. Menn tala mikið um, að þessi fyrirlestur sé ágæt og skringileg skopmynd af Reykjavík, eins og hún var þá. Eg hefi talað við ýmsa, sem vel muna eftir þessari Reykjavík, sem Gestur lýsir. Og þeir segja, að fyrirlesturinn sé rétt lýsing. Og það er hann efalaust.. Fyrirlesturinn er rétt mynd, dregin með einlægni og nákvæmni snillingsins. Gestur hefir skoðað ofan í kjölinn. Hann lýsir sálarlífi ræfilsins og birtir viðtal við höfðingjann og bendir á verkin. Þessi mynd er dregin af meiri snild en allar aðrar myndir af Reykjavík, sem við höfum séð. En við lifum í allskonar falsi. Þess vegna þykir okkur sannleikurinn hlægilegur. Það er gaman að bera saman þessa lýsingu G. P. við Reykjavík nú á tímum. Við hljótum að kannast við skyldleikann og undrast, hversu líkt er flest enn eins og þá. Verkleg atorka hefir að sönnu tekið mikinn fjörkipp. Og fólkið er fleira, en sama er sinnið. G. P. talar um fimm mannflokka í Reykjavík. Nú eru þeir sjö. Það eru allir þeir sömu og áður, ósköp líkir því, sem Gestur lýsir þeim. En nú hafa bæst við útgerðarmenn, ofurlítil skopmynd af útlendu auðvaldi, og háskólamenn. Hinir
Beinir tenglar