162 Frádráttur. ÍÐUNN þekkingar. Það er minst búið þegar mælingunni er lokið. Sé þar látið staðar numið, er mælingin að lillu gagni, móts við það, sem mætti verða. Þá vakna ótal spurn- ingar, sem leitast er við að svara með því að vinna úr því, sem fram hefir komið við mælinguna. Það kom fljótt í ljós, að fylgni (correlation) var með skólaframför og afskiftum ráðunauta af skólunum. I sum- um skólum höfðu fimm mælingar farið fram á tíu mánuð- um. Þeir skólar mældust langbezt. Hlutfallsmynd var gerð til að sýna það (sjá Educational Research Bulletin V. bindi, 9. hefti). Framförin var táknuð með súlum, stutt- um þar sem hún var lítil og því hærri, sem hún var meiri. Neðan við hverja súlu var tala mælinga, sem fram höfðu farið á skólaárinu. Fór þar nákvæmlega saman hækkun súlnanna og fjölgun mælinganna. Var síðasta súlan rúmlega þrisvar sinnum hærri en sú fyrsta. Skýrslurnar sýndu með öðrum orðum, að árangur kenslustarfsins í hverjum skóla var því meiri, sem ráðu- nautarnir höfðu meira unnið við hann. Þetta og margt annað hefir sýnt að mælingar vits og þekkingar í skólum margborga sig — meira að segja peningalega. Áhrif þeirra til skynsamlegri kensluaðferða og mannúðlegri meðferðar á börnum verður auðvitað aldrei tölum talin eða virt til fjár. Til dæmis um það, hvernig bæta má kensluaðferðir með vísindalegum rannsóknum, skal hér drepið á rann- sókn viðvíkjandi stafsetningu. Fór hún fram í Los Ange- los árin 1924—5—6. Þegar unnið hafði verið úr mæl- ingunum, voru valdir úr 30 skólar í borginni:1) tíu af 1) Börrtin í þéssum skólum nálguöust mjög meÖallag að viti (höíöu um 100 I. Q.). Með aðstoö vitprófa höfðu þau, er voru frábrugðin meðallagi, verið greind frá í sérskóla, er komu ekki til greina við þessa rannsókn.
Beinir tenglar