166 Frádráttur. IÐUNN quotient er þekkingareinkunn, deild með viteinkunn. A. Q. er tala, sem sýnir hve mörg °/o geta barnsins er af getu meðalbarnsins með jafnmiklu viti). Geta þeirra var 13°/o neðan við ákvæðismörk jafngreindra barna. Ári síðar voru þessi sömu börn prófuð. Þá var þekk- ingareinkunn þeirra 142 og afkastaeinkunn þeirra 96, þrátt fyrir langtum þyngra námsefni. Aukanám þeirra var margbreytt. Þau gáfu út blað, lásu og rökræddu úrvals bókmentir, léku sjónleiki, lásu þjóðfélagsfræði og stofnuðu ýms smá íþróttafélög. Þau börn voru og greind frá, sem höfðu svo Iága viteinkunn, að auðsjáanlega var ósanngjarnt og óviturlegt að leggja á þau námsefni meðalgreindra barna. Þessi börn höfðu áður verið látin sitja eftir í bekkjum og endurtaka nám, sem þeim var ofvaxið, sér og öllum aðiljum til tjóns og til ónýtrar fjáreyðslu þar að auki. Þegar barn var flutt í þessa bekki, fylgdi því venju- lega sorgarsaga þess. Því hafði mistekist alt viðvíkjandi náminu. Það hafði fallið í gegn, setið eftir, verið neðst o. s. frv. Það fyrsta, sem kennarinn reyndi, var að hjálpa því til að fá traust á sér, sem v'enjulega var búið að gereyðileggja. Því var fengið námsefni við sitt hæfi. Þegar það gat leyst eitthvert verk vel af hendi, fylgdi því gleði og fullnæging, og smám saman kom traustið og trúin á eigin getu, en þau eru undirstaða allra þrifa. Þessum börnum er veitt undanþága frá ýmsu hinu erfiðara námsefni í lesskrá skólans. Aftur á móti stunda þau öðrum fremur ýmsan iðnað. Þau fá að halda áfram náminu upp eftir bekkjunum, eins og þeim er eðlilegt, af því að námsefnið er sniðið eftir getu þeirra. Þau sleppa við þá niðurlægingu, sem venjulega fylgir því, að verða að sitja eftir í bekk og leiðindin af að læra aftur það sama og árinu áður. Gleði og góður félagsskapur