170 Frádráttur. IÐUNN barn komist út á glapstigu og orðið kennurum sínum og bekkjarsystkinum til angurs og ama. Það hefir verið trú sumra, að afburðagáfuð börn séu oft veikbygð og vanheil líkamlega. Reynzla sálfræðinga hefir nú sýnt, að þau eru eins hraust og sterkbygð yfir- leitt og önnur börn. Það er því ekki aðeins hættulaust, að láta þau fá starf við sitt hæfi, heldur er þeim það bráðnauðsynlegt. Auðvitað er hægt að ofþyngja þeim við nám, eins og öðrum nemendum. Kennari þarf að gæta alt eins mikillar varúðar við þau og önnur börn. Hin sjálfsagðasta breyting á skólakerfinu er því sú, að hætta að heimta það sama at öllum, hve ólíkir sem þeir eru, og hætta að flokka aðallega eftir aldri. Flokkun barna í skólum er eitthvert mikilsverðasta atriði skólastarfsins. Engin flokkun getur orðið í góðu lagi, nema mælingar vits og þekkingar séu viðhafðar. Þær eru beztu áhöld, sem hugsast geta, til þess að flokka eftir. Þær eru nú viðhafðar meira og minna í öllum siðuðum löndum, og notkun þeirra fer hrað- vaxandi. Steingrímur Arason.
Beinir tenglar