KirkjuriHS. SÁLMUR. Hver græðir hin djúpu svöðusár, er svella i mæddum barmi? Hver þerrar hin stríðu tregatár, er titra á vinarhvarmi? Hver leggur oss blessað líknarár og léttir af þungum harmi? Vér skiljum svo lítið lífsins rök og lendum svo oft í myrkri. Vér fálmum sem börn. Oss fatast tök og föðurhönd sleppum styrkri. Hún leitar vor þó í þyngstri sök, er þörf er á samúð virkri. Ó, spyrjum ei lengur. Leggjum alt svo ljúflega' í drottins hendur! Þótt oft sé hér kalt og yndið valt oss opinn Guðs faðmur stendur. Ó, flýjum i hann, ef finst oss kalt, er fennir um lífsins strendur! Guðs hönd græðir dýpstu svöðusár, er svella í mæddum barmi. Guðs hönd þerrar stríðust tregatár, sem titra á vinarhvarmi. Guðs hönd leggur blessað líknarár og léttir af þungum harmi! Vald. V. Snævarr.
Beinir tenglar