Kirkjuritið

						10                     Ásmundur Guðmundsson:         KirkjuritiS.

við að virða fyrir sér líf vina sinna og kunningja, áður

en þeir kyntust henni og eftir það. Sú bók er nú fræg

orðin og hefir verið þýdd á ýms tungumál, m. a. Norð-

urlandamál. „Life changers" heitir hún á frummálinu,

þ. e. þeir sem breyta lifi manna.

Eftir þetta fer Oxfordhreyfingin að breiðast út mjög

ört og viða, svo að engin tök eru á að lýsa þvi að ráði

í stuttu máli. Formælendur hennar og forvígismenn

verða nú margir. Buchman er að vísu áfram aðalfor-

inginn og brautryðjandinn, en hann á ágæta samherja.

Ýmsir flokkar taka að ferðast um og halda heimasam-

komur. Með þvi móti hyggjast þeir munu geta bezt

breitt út kristni, sem er lifandi og kemur fram í verki.

Þeir láta trúarkenningarnar hvíla í þagnargildi og hirða

ekki um trúardeilur nje ágreiningsmál. Þeir flytja öll-

um sama einfalda boðskapinn: „Stingið hendinni í yð-

ar eiginn barm og byrjið á umbótunum þar. Látið Guð

leiða yður. Biðjið: Verði þinn vilji. Treystið Guði skil-

yrðislaust og hlýðið rödd hans í sál yðar. Gjörið aðra

hluttakandi með yður í trúarreynslu yðar. Líf, sem

liefir alt breyzt til batnaðar, er staðreynd, sem enginn

getur hrakið". Þetta eru sannindi, er nútímakynslóðin

raunsæja lætur sig skifta. Fólkið flykkist að heima-

samkomunum. Þeim fjölgar með hverju ári, en flestar

verða þær haldnar á Englandi og í Vesturheimi. Þær

standa að jafnaði 2—10 daga og eru ýmist haldnar í

veitingahúsum, skólum, heilsuhælum eða einkahíbýl-

um. Þær eru mis-fjölmennar — oftast frá 20 til 150

manns á hverri, unz alþjóðamótin komu til sögunnar.

Þær eru sóttar af mönnum úr öllum stéttum og á öll-

um aldri, en einkum þó af ungum mönnum. Það eru

þær, sem hafa sett svip sinn á hreyfinguna, aukið henni

afl og líf og borið hróður hennar um hnöttinn. Buch-

man hefir verið á sífeldu ferðalagi um löndin og álf-

urnar fram og aftur og jafnan leitast við að vera þar,

sem þörfin hefir verið mest. Hann hefir stjórnað þeim