12 Ásmundur Guðmundsson: Kirkjuritið. buðu þangað m. a. stúdentum frá Rodes háskólanum. Samkoman stóð í 10 daga, og urðu fundarmerin eldheitir fylgjendur hreyfingarinnar. Trúboðsflokkar mynduðust og f erðuðust um við mikinn orðstír og árangur. Sumarið 1929 bættist enn liðsauki undir forystu Buchmans, 19 manns frá Englandi og Hollandi, karlar og konur, m. a. ungt háskólafólk. I ýmsum helztu borgunum í landinu, svo sem Jóhannesarborg og Kapborginni, var stofnað til stórra heimasamkvæma. Síðan voru menn sérstaklega búnir undir það, að geta haldið starfinu áfram suð- ur þar. Sérstök áherzla var á það lögð, að senda flokka til sem flestra skóla. Gjörbreyttist skólalif viða, bæði kennara og nemenda. Biskupar og prestar lögðu bless- un yfir hreyfinguna, stjórnmálaleiðtogarnir fóru um hana lofsorðum og nýr friðarandi tók að færast yfir þjóðlífið. Á fjölmennum þjóðmálafundi risu t. d. Eng- lendingar og Afríkumenn samhuga á fætur og mæltu: „Eilíft sólskinið skal fyr fölna en vér rjúfum friðinn. Það sverjum vér við fótskör Krists". Að liðnu sumri sneru Evrópumennirnir aftur heim, en innbornir menn héldu starfinu áfram. Eru nú starfs- mannaflokkar i öllum borgum Suður-Afríku og margir í sumum, t. d. 15 í Jóhannesarborg og 20—30 i Pretóríu. Og í hverju þorpi á hreyfingin fylgismenn, sem vinna meira eða minna fyrir hana. Á siðustu tímum hefir ferðast um flokkur ýmsra afbragðsmanna, sem hafa slept góðum stöðum til þess að geta unnið þannig fyrir kristnina i landinu. Mun ekki ofmælt, að þar sé orðin þjóðarvakning meiri og undursamlegri en nokkurum myndi áður hafa til hugar komið. Mest er vert um það, hve bróðurkærleikurinn hefir vaxið, og er sagt, að þús- undir manna líti hverir á aðra líkt og á postulatímabil- inu eins og feður og bræður, systur og mæður. Enda hefir Buchman mælt um Suður-Afríku, að >þar sé Krist- ur á ferð og vinni máttarverk og ljóma hans leggi yfir. Síðustu árin hefir útbreiðslan orðið allra mest. Buch-
Beinir tenglar