Kirkjuritið

						Kirkjuritið.     W.   Carlile  og Kirkjuherinn.                    17

leita þá uppi, sem mest eru þurfandi hjálpar, og leitast

við að hjálpa þeim bæði andlega og líkamlega. And-

lega með því að flytja mönnum fagnaðarerindi Krists

úti við eða inni við, í einrúmi eða fyrir fjölmenni, eftir

því, sem bezt hentar og tækifæri gefast. En með líkam-

legri hjálp er ekki síður reynt að ná til þeirra, sem bágt

eiga. Til þessa hafa verið reist margvísleg heimili og

hæli víðsvegar um landið, og er þar alstaðar starfað

samkvæmt þeirri meginreglu, að mest sé um vert að

efla og styðja sjálfsbjargarviðleitni manna og hjálpa

þeim til efnalegs sjálfstæðis. í þeim tilgangi hefir verið

komið upp fjöldamörgum vinnuheimilum fyrir at-

vinnulausa karla og konur, og gistiheimilum, þar sem

fátæklingar geta búið fyrir lítið gjald, lengri eða

skemmri tíma. Þá eru sérstök vinnuheimili fyrir hina

mörgu fötluðu menn frá stríðsárunum, þar sem þeim

er kent að vinna fyrir sér eftir því sem unt er. Einnig

eru hvíldarhæli fyrir þreytta og veiklaða fátæklinga,

og heimili fyrir munaðarlaus börn. Þá er enn ótalinn

einn þátturinn, en það er hið merkilega starf Kirkju-

hersins í þágu dæmdra afbrotamanna, bæði meðan

þ.eir sitja í fangelsum og eftir að þeir hafa aftur fengið

frelsi sitt, og ennfremur til hjálpar fjölskyldum fa'ng-

anna, meðan þeir eru ófrjálsir fjarjpi heimilum sínum.

A hinu stóra vaxmyndasafni í London eru eftirmynd-

lr af þeim William Booth hershöfðingja, stofnanda

"jálpræðishersins, og Wilson Carlile, stofnanda Kirkju-

hersius. Þeir standa þar i herbúningi sinum, nálægt

hvor öðrum, við fyrstu sýn líkt sem lifandi væru, í hópi

annara þjóðkunnra andlegrar stéttar manna. Þetta cr

vel til fundið, þar eð báðir voru mikilmenni og starf

þeirra að mörgu leyti hliðstætt. Þó er munurinn sá, að

tvirkjuherinn starfar beinlínis innan þjóðkirkjunnar og

i nainni samvinnu við presta hennar.

Því miður er Kirkjvdierinn alt of lítið kunnur hér á

landi. Veit ég ekki til, að áður hafi annað verið um