Kirkjuritið. Tryggingar. 39 Þær greinar persónutryggingar, sem þýðingarmestar væru, yrðu vafalaust sjúkdóms- og ellitryggingar. Hvað sjúkratryggingar snertir, býst ég við, að ekki yrði hjá því komist, a. m. k. fyrst um sinn, að hafa þær gegn ár- legu iðgjaldi. Það yrði oflangt mál að rekja það hér, hvernig þessu yrði fyrir komið, þvi að það eitt væri efni i langa ritgerð. Það eitt vil ég taka fram í þessu sam- handi, að af lögskipaðri sjúkratryggingu má ekki heimta bætur fyrir önnur sjúkdómsáföll en þau, sem efnalega skoðuð væri veruleg og yrði það mark að ákveðast af löggjöfinni. Smærri sjúkdómsáföll yrðu menn annaðhvort að kosta sjálfir, eða þá sjúkrasamlag í'yrir þeirra hönd, en sjúkrasamlög yrðu sízt óþörf fyrir því, þó almenn sjúkratrygging kæmist á, en gætu vænt- anlega lækkað iðgjöld sín, þegar þan losnuðu við veiga- mestu áhætturnar. Þar sem ég fæ ekki betur séð, en að sjúkratryggingar yrðu að greiðast með árlegu iðgjaldi, þá held ég því hinsvegai fram og legg mikla áherzlu á, að aðrir trygg- ingarliðir yrðu greiddir með æfigjaldi á því ári, þegar gjaldandinn fyllir tvítugsaldur. Ber margt til þess. Fyrst °g fremst virðist það vera rétt, að maður, sem gengur út í lífið sem sjálfstæður og atkvæðisbær borgari, hafí sett þá tryggingu, sem unt er að setja, fyrir því að vera sjálfbjarga maður, áður en hann fær þessi réttindi; í °ðru lagi finst mér það ekkert efamál, að ungur mað- l'r, sem neyðist til að halda saman fyrstu peningunum, sem hann vinnur sjer inn, fái með þvi hvöt til þess, að halda þessu áfram síðar um æfina, og er margt ólik- legra en það, að einmitt þessi gjaldskylda yrði dýr- m3etur sparnaðarskóli fyrir margan mann. Enn er þess að gæta, að ungir menn, bæði karlar og konur, sem þó hafa fengið starfsþroska, eru miklu fremur aflögufærir {vítugirj heldur en þeir verða síðar um æfina, þegar peir verða að bera byrðar lífsins í alt öðrum og viðtæk- ari skilningi, en þeir gerðu tvítugir. En langveigamesta
Beinir tenglar