Kirkjuritið. Tryggingar. 41 að setja til þess að varna því, að öryrkjatrygging verði misnotuð, en út í svo einstök atriði sé ég ekki ástæðu til að fara hér. Loks verð ég að telja óhjákvæmilegt, að bæta við enn einum tryggingarlið, sem sé framf ærslutryggingu barna, eftir lát framfæranda. Þessi trygging myndi vafalaust verða eins og sú barnameðgjöf, sem nú er ákveðin í sýslum landsins, og félli niður, þegar barnið væri 16 ára. Þessi tryggingarliður má ómögulega missa sig, ef mað- ur á að tryggja sér að geta verið sjálfbjarga, en tæp- ast getur þó þessi trygging náð til þeirra barna, sem föðurnum gæti ekki enzt sjálfbjarga aldur til að fram- tæra. Það væri ósanngjarnt, að fimtugur faðir eða eldri, g8eti heimtað slík tryggingarréttindi handa börnum sínum. í^að sem ég fer fram á er, að lög verði sett um al- Wennar skyldutryggingar karla og kvenna, elli-, ör- W'kja- og barnatryggingar, gegn æfigjaldi tvítugs manns °9 sjúkdómstryggingar gegn árlegu iðgjaldi, Allir rUgðir menn, karlar og konur, hafi nákvæmlega sömu skyldur og réttindi gagnvart tryggingarsjóði, án tillits l' efna og ástæðna; tryggingarnar mega aldrei, bein- inis né óbeinlínis, fá á sig nokkurn blæ af fátækra- l]álp eða gustukasemi; þær eiga að glæða, en ekki að Gttia sómatilfinningu hins sjálfbjarga og sjálfstæða 'nanns. Pað segir sig sjálft, að iðgjöld fyrir tryggingar hinna ^nstöku manna verða að greiðast af þessum mönnum Jalfum, annars eru þær ekki tryggingar heldur fram- ^^sla. Aðalkostnaðarliðurinn í æfigjaldinu yrði elli- ryggingin (600 kr. á ári frá 65 ára aldri). Hann var reikn- Ur út fyrir 1520 árum og var þa talinn að vera 450 kr., eSar miðað var við æfigjald tvítugs manns og reiknað . 4%% rentu. Það má vera, að þessi liður hækkaði tivað lítilsháttar nú vegna lengri lífslíkinda, en varla sæt] það munað nokkru verulegu. Öryrkja- og barna-