Kirkjuritið. Páskaboðskapurinn. 83 þá segja um páska kristinna manna? Þeir voru, fyrir upp- i'isu Jesú Krists frá dauðanum, hvorki meira né minna en landamerkjalína i sögu mannkynsins. Áður ríkti dauðinn, nú stendur opin leið til lífsins. Áður ríkti syndin og holdið. Nú er upp runnið tímabil andans og réttlætisins. Hinn gamli Adam hafði leitt alt mannkynið inn i land þræl- dómsins. Nú safnaði hinn nýi Adam þeim sanna ísrael 1 fylkingu og hóf förina til fyrirheitna landsins. Hvað um það, þó að þessi sanni Israel, þetta nýja mannkyn, ætti í vaendum eyðimerkurför ofsókna og allskyns örðugleika. t"að var samt sigurganga og land lífsins blasti við. Hinn gamli og nýi Adam. Hið gamla og nýja mannkyn. Hefir nokkur maður dregið upp einfaldari og stórbrotnari sýni- leik? Öll jörðin er leiksviðið. Allar aldir eru leiktiminn. Leikendurnir eru forfaðir alls mannkynsins, syndin, dauð- mn og holdið, og svo himnakonungurinn, hinn annar Adam, frelsarinn, lífið og réttlætið. Hér er sannarlega Lomoedia divina, hinn guðdómlegi sjónleikur. Og mið- depill hans er páskaviðburðurinn. En hvað snertir þessi mikli sýnileikur okkur? Eruín við einungis hrifnir áhorfendur og áheyrendur? Við, ein- staklingarnir, þú og ég, í okkar litlu kjörum, kemur þetta við okkur? Já, annars væri þetta enginn boðskapur. Annars væri þetta einungis auglýsing. Við erum sjálf þátttakendur í þessum stórkostlegu viðburðum. Og meira en það: Þeir gerast einmitt vegna okkar. Páll postuli skrifar þeim þetta, hinum ófullkomnu kristnu mönnum í Korintuborg, og hann skrifar okkur þetta enn í dag. Við skulum ekki einblína um of á smæð °kkar. Svona stór erum við í augum hins himneska kærleika. Við skulum ekki skjóta okkur á bak við ófull- komleika okkar, eins og við hefðum enga ábyrgð. Svona mikil og þung er hún. Borg, sem er uppi á fjalli, fær ekki dulist. Við erum á þessu mikla leiksviði, innan um dauðann og syndina, lífið og réttlætið. Það er fallegt
Beinir tenglar