KirkjuritiS. Páskaboðskapurinn. 87 PáU postuli segir á öðrum stað: Þvi að það, sem lög- málinu var ómögulegt .... það gjörði Guð, er hann, með þvi að senda sinn eigin son í líkingu syndugs holds, fyrir- dæmdi syndina í holdinu. Og hann segir um eigin reynslu, að hann telji alt einskis virði nema það, að hann haf i reynst vera í honum — án þess að hafa eigið réttlæti, það er fæst af lögmáli, heldur það, er fæst fyrir trú á Krist .... lil þess að ég geti þekt hann og kraft upprisu hans og samfélag písla hans, sammyndaður orðinn dauða hans, ef mér mætti auðnast að ná til upprisunnar frá dauðum. Þetta á hann við, er hann setur endurnýjun hugarfars- ins og lifernisins í beint samband við páskaviðburðinn. í stað þess að streitast af eigin kröftum á maðurinn að koma beint til Jesú Krists, og gefa honum sjálfan sig, al- veg eins og hann er. Það er það, sem Páll kallar að trúa. Að trúa er ekkert annað en að gefa sig Kristi fullkomlega á vald, ganga í mannkyn lhns annars Adams. Það er að segja sig úr Iögum við illvirkjana og ganga í lög með þjóðfélaginu. Það er að ganga yfir á brúnni, að stíga um borð í skipið. Trúin er ekki verk, en hún er ákvörðun. Er ekki þetta í rauninni svo þekt úr daglegu lifi? Mað- urinn sáir fræi i jörð. Það er trúarathöfn og meira getur hann ekki gert og þarf ekki að gera. Það spírar og grær og vex án hans til verknaðar. Hvort væri tryggara að setja barnaheimili stranga reglu- gerð eða útvega því kærleiksríka f orstöðukonu ? Ætli hug- arfar hennar væri ekki öllum reglugerðum betra? Samfélagið við hinn upprisna frelsara, hann búandi í hjarta mannsins er sterkara en öll boðorð. Hver myndi endast til þess að hreinsa og prýða i sífellu hús, sem eng- inn kæmi í? En ef tiginn gestur ætlar að koma þar, þá er engin fyrirhöfn of mikil. Páll segir: Hreinsið húsið. Jesús er að koma, já, hann er þar. En hann segir meira. Hann segir á einum stað: Sjálfur lifi ég ekki framar, heldur lifir Kristur í mér. Páskaboð- skapurinn er ekki eingöngu boðskapur um upprisu Krists,
Beinir tenglar