Kírkjuritið. Framtíðarstörf kirkjuráðsins. 103 sænsku stofnunar. í fyrsta lagi þarf kirkjuráðið að hafa a. m. k. i fastan starfsmann og helzt fasta skrifstofu í Reykjavík. Ég gæti hugsað mér, að þessi starfsmaður bæri nafnið kirkjuráðsritari. Hvað á svo þessi maður að gera, og hvað á skrifstofan að annast? Ég kem nú að því, og þá með hliðsjón af starfsemi Diakonistyrelsen í Svíþjóð. 1) Kirkjan þarf að hafa eigin bókaútgáfu. Prestafélagið befir undanfarið gefið út iiokkrar bækur, sumar ágætar, °g nú seinustu árin Kirkjuritið, sem við tók af Prestafé- lagsritinu. Mér kemur til hugar, að kirkjuráðið taki við þessari útgáfu. Ekki svo að skilja, að Prestafélaginu sé Vantreyst. Heldur virðist mér kirkjuráðið réttari aðili, þar eð það er skipað fulltrúum presta og leikmanna. En að sjálfsögðu er það ekki aðalatriðið, hvort útgáfan er í hönd- um Prestafélagsins eða ekki, heldur hitt, að kirkjan sem heild hafi sína eigin útgáfu. Stefnt sé i sömu átt sem út- gáfa Prestafélagsins hefir gert, en aukið við eftir því, sem möguleikar reynast á. Gæti ekki útgáfa sálmabókarinnar komist i hendur kirkjunnar? (Til athugunar: Hversu er með Biblíuútgáfuna?) Hugsanlegt virðist mér, að starf- semi kristilegs bókmentafélags ætti að geta fallið undir þessa útgáfu. Hversvegna getur kirkjan ekki haft sína allsherjar útgáfu, eins og sagt er að kommúnistar hafi shia Heimskringlu" ? Ég hugsa mér að starfsmaður kirkjuráðsins ætti að annast alla afgreiðslu og dreifingu. 2) Barnaheimilisnefnd þjóðkirkjunnar reynir að safna fé til barnaverndarstarfs með því meðal annars að senda Prestum til sölu stjörnur og fermingarkort. Árangur er ekki mikill og daufar undirtektir. Einn af guðfræðikenn- urum Háskólans Jiefir undanfarið af áhuga og velvild S1nni annast útsendingarstarf og innheimtu. Við því ætti starfsmaður kirkjuráðsins að taka. Væri það ekki nokk- Urs virði fyrir þá starfsemi, sem kirkjan vill leggja til mannúðar- og líknarmála, að geta þannig haft sérstakan ínann til að vinna að þeim? Þegar um þau starfsvið kirkj- l'nnar ei- að ræða, eru verkefnin ótæmandi. Ég minni