Kirkjuritið

						106           J. Þ.: Framtíðarstörf kirkjuráðsins.            Marz.

voru sett), þá er ástæðulaust að hafa það hið sama nú með

gífurlega breyttu gildi peninga. Menn ættu að þola, að það

væri hærra, þegar miðað er við 1909. Þó ekki væri þetta

viðbótargjald meira en kr. 0.25, þá væri það allstór upp-

hæð, sem til kirkjuráðs rynni af öllu landinu — 15—20

þús. kr. Hinsvegar væri ánægjulegast og líklega heppileg-

ast, að þetta gjald væri ekki niðurjafnaður nefskattur,

heldur frjáls framlög þeirra manna, sem einhverju vilja

fórna umfram það, sem nú er, fyrir það málefni, sem þeir

telja mál málanna, hið dýrmætasta hnoss fyrir þjóð og ein-

staklinga. Og þannig er þessu fyrirkomið í Englandi.*)

Hver á svo að greiða starfsmanni kirkjuráðsins- kirkju-

ráðsritara? I lögunum segir: „Kirkjuráðsmenn fá greidd-

an framlagðan kostnað og aðstoð eftir reikningi, er ráðu-

neytið samþykkir." Mér skilst, að kirkjuráðið komist

ekki af með minna en einn fastan starfsmann. Ætti að

þurfa nýrra laga við? Hinsvegar er það ekkert höfuð-

atriði.

Að endingu þetta: Ég vil veg kirkjuráðsins sem mestan.

Ég vil, að eftir það megi liggja starf, sem um munar á

þessum baráttutímum, þegar allir, prestar og leikmemi,

verða að vera vakandi, tímum, sem krefja mikilla fórna,

einnig fjárhagslega, fyrir sigur kristindómsins i þessu

landi. Ég vil, að tilvist kirkjuráðsins og störf þess megi

marka tímamót í sögu okkar fornu, kæru islenzku kirkju.

Og að alt það starf, sem kirkjuráðið kann að hafa með

höndum, megi verða til þess, að kristindómurinn nái meiri

tökum á þjóð vorri, verndi frá villu og spillingu og geri

þjóð vora forsæla í framtíðarlífi og framtiðarstarfi.

Jón Þorvarðsson.

') Að sjálfsögðu ber á það að líta, að margir leggja, og hafa

lagt á sig allmiklar f járhagslegar byrðar í söfnuðum sínum,

t. d. vegna kirkjubygginga o. s. frv. Ennfremur það, að öll opin-

ber gjöld eru nú mjög há. En — ef ekki vantar vilja, geta menn

meira en þeir hyggja.