Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Fréttir | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Kirkjuritiš

PDF  | HQ_PDF  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | TXT  |


Ašlaga hęš


žś žarft aš vera meš Adobe Reader Plugin til aš skoša žessa sķšu


get Adobe Reader



Kirkjuritiš

						116                              Árni Árnason:                            Marz.

En hver er orsök rafmagnsins? Hvernig er það til orðið?

Hver verður afleiðingin af því, að menn geta ekki svar-

að þessum spurningum? Munu menn neita gildi rafmagns-

ins eða jafnvel þvi, að það sé til? Þessu er óþarfi að svara.

Það eru einnig þrjú höfuðatriði i lífinu og heiminum,

sem vér getum ekki hugsað uppliaf né endi á, en það eru

tími, rúm og orsakasambandið. Vér. getum ekki hugsað

oss tímann öðru vísi en eilífan, því að hversu langt sem vér

hugsum aftur í tímann, þá komumst vér aldrei að upp-

hafinu, og á sama hátt heldur tíminn áfram að líða, ó-

endanlega, fyrir hugsun vorri. Vér getum ekki heldur

hugsað oss takmörk rúmsins, geimsins, því að hversu

f jarlæg sem þau takmörk væru hugsuð, þá verður að hugsa

eitthvað, sem taki við þar fyrir utan. I þriðja lagi getum

vér ekki hugsað oss orsakasambandið endanlegt. Vér

spyrj um ávalt að orsök hvers eins, og þegar hún er f undin,

þá er aftur spurt um orsök þeirrar orsakar, og svo koll

af kolli. Þessi orsakaleit er annar aðalþátturinn í allri vís-

indastarfsemi og hefir leitt til mikillar þekkingar. Hver

verður svo afleiðingin af því, að vér getum ekki hugsað

upphaf né endi á tíma, rúmi og orsakasambandinu? Hún

verður ekki sú, að vér hættum að álíta að tími og rúm

sé til, hættum að telja tímann og reikna f jarlægðir, og ekki

heldur sú, að vér hættum að leita að orsökum og álítum

orsakalögmálið í engu gildi. Nei, afleiðingin hefir orðið

sú, að farið var að^ rannsaka þessi efni nánar og reyna að

finna skýringu á þeim. Skýringar hafa líka fengist að

sumu leyti, þótt fæstir geti áttað sig á þeim né hafi þeirra

not. Til dæmis hefir Einstein, hinn heimsfrægi vísinda-

maður, komið fram með visindalega skýringu á þvi, að

geimurinn sé ekki óendanlegur, þótt oss virðist svo. En oss

virðist hann óendanlegur vegna þess, að rúmskynjun vor

er ófullkomin. Vér skynjum aðeins þrjár víðáttur, sem má

nefna lengd, breidd og hæð (dýpt). En samkvæmt kenn-

ingu hans má telja tímann f jórðu víðáttuna, það má reikna

þessa víðáttu út, það má reikna út hið fervíða rúm, sem

					
Fela smįmyndir
Kįpa I
Kįpa I
Kįpa II
Kįpa II
Blašsķša 81
Blašsķša 81
Blašsķša 82
Blašsķša 82
Blašsķša 83
Blašsķša 83
Blašsķša 84
Blašsķša 84
Blašsķša 85
Blašsķša 85
Blašsķša 86
Blašsķša 86
Blašsķša 87
Blašsķša 87
Blašsķša 88
Blašsķša 88
Blašsķša 89
Blašsķša 89
Blašsķša 90
Blašsķša 90
Blašsķša 91
Blašsķša 91
Blašsķša 92
Blašsķša 92
Blašsķša 93
Blašsķša 93
Blašsķša 94
Blašsķša 94
Blašsķša 95
Blašsķša 95
Blašsķša 96
Blašsķša 96
Blašsķša 97
Blašsķša 97
Blašsķša 98
Blašsķša 98
Blašsķša 99
Blašsķša 99
Blašsķša 100
Blašsķša 100
Blašsķša 101
Blašsķša 101
Blašsķša 102
Blašsķša 102
Blašsķša 103
Blašsķša 103
Blašsķša 104
Blašsķša 104
Blašsķša 105
Blašsķša 105
Blašsķša 106
Blašsķša 106
Blašsķša 107
Blašsķša 107
Blašsķša 108
Blašsķša 108
Blašsķša 109
Blašsķša 109
Blašsķša 110
Blašsķša 110
Blašsķša 111
Blašsķša 111
Blašsķša 112
Blašsķša 112
Blašsķša 113
Blašsķša 113
Blašsķša 114
Blašsķša 114
Blašsķša 115
Blašsķša 115
Blašsķša 116
Blašsķša 116
Blašsķša 117
Blašsķša 117
Blašsķša 118
Blašsķša 118
Blašsķša 119
Blašsķša 119
Blašsķša 120
Blašsķša 120
Auglżsingar I
Auglżsingar I
Auglżsingar II
Auglżsingar II
Auglżsingar III
Auglżsingar III
Auglżsingar IV
Auglżsingar IV
Auglżsingar V
Auglżsingar V
Auglżsingar VI
Auglżsingar VI
Auglżsingar VII
Auglżsingar VII
Auglżsingar VIII
Auglżsingar VIII
Kįpa III
Kįpa III
Kįpa IV
Kįpa IV