6 Ásmundur Guðmundsson: Jan.-Febr. sem sáð hefir sólkerfum um. biljónir vetrarbrauta og vakir þó yfir því, sem er allra smæst. Óendanlegir eru lieimar hans inn á við og út á við. Hann lætur græna nálina teygjast upp til ljóss. og yls og hallast aftur að moldu — og gullinakur hans um himna himnanna rís og hrynur sleginn tímans ljá. Hann lætur kynslóðir koma og fara. Hann lætur barnsaugu borfa undrandi við dásemdum þessarar veraldar og lokar þreyttri brá öldungsins. Frá vöggu til grafar er hann hinn huldi andardráttur og hjartaslög lífs okkar, vefur okkur föð- urfaðmi alltaf, hvort sem við vitum það, eða vitum ekki, þekkir okkur einn og skilur miklu betur en við sjálf. Voldug hönd hans stýrir lífi hvers einstaks og lífi allra að þvi marki, sem kærleiki hans ahnætti og alvizka setur. Ljós hans Ijómar þessari jörð í ásjónu sonar hans, Jesú Krists, bjartur geislastafur bendir villtum þjóðum á vonina einu, Guðs ríkið fyrirheitna. Hvenær munu þær erfa það'? Hvenær kemur fylling tímans? j Það er ekki mannanna að vita. Að vísu ræður val- frelsi þeirra miklu. Þeir geta um sinn spyrnt á mó.ti broddunum. En allt er það i hendi Guðs. Það veit fað- irinn einn. Þann tíma og tíðir hefir faðirinn sett af sjálfs sins valdi. Svar Jesús verður enn hið sama og forð- um. Og hann bætir við: „Þér munuð öðlast kraft, er lieilagur andi kemur yfir yður". V. Þetta er það, sem mestu varðar. Svo framarlega sem við viljum af alhug vera lærisveinar Krists, vera í hinni sönnu kirkju hans um löndin, þá erfum við einnig þetta fyrirheiti og getum með nýju ári tekið stefnuna hærra og hærra í krafti heilags anda. Postularnir reyndu það þegar eftir uppstigninguna, að andinn heilagi var andi Jesú Krists i sálum þeirra, guðlegt líf hans, er gæddi þá sigurmætti. Og lærisveinar hans á öllum öldum síð-
Beinir tenglar