Kirkjuritið

						Kirkjuritið.     Frú  Anna  Grímsdóttir Kvaran.                 35

hkan hug til hennar eins og börn til góðrar móðiir.

Bezt kom þetta í ljós síðustu daga hennar á Mæli-

telli. Þegar hún hélt uppboð á búi sinu, duldist engum,

að ýmsir gerðu boð sín fyrst og fremst i þeim tilgangi,

ao hún bæri sem mest úr býtum. Og áður en hún fór,

var efnt til veglegs samsætis henni til heiðurs. Var þar

næstum allt fullorðið fólk sóknanna. Þar voru henni

lærðar dýrar gjafir i þakkarskyni, og enginn fýrirvarð

sig, þó að tár blikuðu að skilnaði. Margir óskuðu þá, að

nún mætti oft heimsækja þær stöðvar, sem tvímæla-

laust voru orðnar átthagar hennar. En nú er frekari

samfundum lokið um sinn. Hún andaðist þann 7. nóv-

ember 1944 að heimili dóttur sinnar og tengdasonar

að Svalbarðsyri við Eyjafjörð.

Hópur af vinum hennar í Mælifellsprestakalli fór

norður til að vera við jarðarför hennar, þótt um há-

vetur væri.

Þeir, sem þekktu prestshjónin á Mælifelli, frú Önnu

°g séra Tryggva Kvaran og heimili þeirra, vita, á hvaða

rökum séra Tryggvi byggði sinn fagra dóm um konu

sina. Enginn naut hinnar heilbrigðu tryggðar hennar

1 i'íkara mæli en hann. Konan hans var honum ham-

lngjudís nær þvi helming lífsleiðar hans, samhent hon-

Uöj í öllum störfum, greiðug og hjálpfús, eins og hann.

Meira að segja þótti hinum snjalla ræðumanni gott að

leita ráða hennar á því sviði. Það hefi ég eftir nákunn-

Ugum, að séra Tryggvi hafi ávallt látið konu sína lesa

ræður sinar, áður en hann flutti þær, og tekið til greina

athugasemdír hennar. Það var ekki aðeins í augnabliks-

stemningu skáldsins, að hann fann, hve góða konu

hann átti.

Helgi Konráðsson.