Kirkjuritið

						Kirkjuritið.           Séra Halldór Bjarnason.                       37

„Orð fór af, að hann þótti fylginn sér í málarekstri.

Ekki var mér kunnugt um það, en bjóst við, að þar,

sem oftar, mundi eigi valda einn, er tveir deila. Á

námsárunum var hann stilltur og óáleitinn, en tók fast

á móti, ef á var leitað, enda kjarkmikill kraftamaður;

en það kom sjaldan fyrir. Það var mér sagt, að hann

var ræktarmaður mikill við ættingja sína. Bróðir hans

var Páll Bjarnarson, cand philos. og kennari hér í bæn-

ÖBtt; systir var Guðrún, kona séra Lárusar Jóhannes-

sonar, bróður Jóhannesar bæjarfógeta. Dætur þeirra,

Maren og Lára, hafa á efri vanheilsuárum hans annast

hann og hjúkrað honum af mikilli ræktarsemi. Önnur

systir var Halldóra, er stýrði lengi búi hans, og hin

Þriðja Ragnhildur, kona Páls Ólafssonar skálds. Hann

var nú á 90. aldursári og var jafnan líkamlega heilsu-

hraustur, en naut sin ekki að öllu á efri árum sínum.

Hann kvæntist aldrei, en átti þessar góðu frændkon-

ur að.

Ég vildi gjarnan minnast hans með fleiri kveðjuorð-

uni, en nú er ekki tími til að safna til þess drögum og

verð því að kveðja hann með hlýjum minningum um

æskuárin, er við bjuggum okkur undir lífsstarfið, og

von um endurfundi".