Kirkjuritið

						Kirkjuritið.                     Eitt veit ég.                                 41

Gísli segir sjálfur svo frá, að hann hafi orðið sjálfur svo for-

viða daginn, sem heilsan kom, (10. okt.), að hann hafi búizt við,

að hann væri bráðfeigur. „Ég hafði orðið þess var, er ég lá hvað

eftir annað í sjúkraúsi", segir hann, „að sjúklingar fengu stund-

UM fullt ráð og rænu rétt fyrir andlátið. Og nú héli ég, að þessi

nyi þróttur minn væri því hliðstæður, og ég væri því á förum".

Þessi ummæli hans virðast mér sanna, að honum sjálfum var

°kunnugt  um   „hægfara   bata".--------

Blöðin hafa getið um altarisgöngu á Elliheimilinu í þessu sam-

°andi, og því leyfi ég mér að bæta hér við þessum upplýsingum:

Morgunbænir hafa verið á Elliheimilinu alla virka daga í 15

ar- Trúfasti hópurinn, sem hefir sótt, og sækir enn, er oft-

ast 20 til 25 manns, af þeim 60 til 70 vistmönnum, sem fulla

fótavist hafa að jafnaði. Gísli frá Hjalla hefir ekki vefið í þeim;

^•°P nema síðustu mánuðina, meðfrám af því, hvað honum var

aour erfitt að ganga stiga. — Annanhvorn sunnudag og alla há-

^ðisdaga fer fram guðsþjónusta á heimilinu síðan ég varð þar

"eimilisprestur. Páeinir vistmenn koma þar sama sem aldrei, segj-

^st „ekki fara að taka upp þann sið í ellinni að vera að hlusta

a Presta!"

Altarisgöngur eru 5 til 6 sinnum á ári, og eru allvel ræktar,

enda oft um þær talað. Altarisgestir eru frá 110 til 136 á ári. Sami

rufasti hópurinn kemur oft. — Gísli t. d. 5 sinnum árið, sem nú

er brátt að enda.

Allt er þetta mikil nýbreytni fyrir fólk, sem aldrei hafði áður

aiuzt daglegum morgunbænum, eða einu sinni, eða jafnvel aldrei

enð til altaris um æfina. „Ég hefi ekki verið til altaris fyrri

an   hann   séra  Þórarinn   minn   í   Görðum   fermdi   mig",   sagði

£anvall maður við mig. Og kona, sem síðar varð í „trúfasta hópn-

> kvaðst hafa orðið alveg forviða, er hún sá, nýkomin, alt-

'sgongu á heimilinu. „Það er hlegið að altarisgöngum í minni

SVe-it'', bætti hun yið-------

^ er að vona, að þessi margumtalaði viðburður verði til þess

tjolga altarisgöngum vistmanna, — og fagna ég því.

Ekkert prestsverk er mér jafn kært.

SigurbjÖrn Á. Gíslason.