Kirkjuritið

						Kirkjuritið.                    Jesús grætur.                                51

°g svo er annað: Styrjöldin sjálf getur gengið nær hverj-

um einum, hver sem er, og jafnvel skollið á og yfir bæi

°g bygðir, og þá engu síður hið glaumsólgna og sækna

ÖJálífis fólk en aðra, með aðförum, afleiðingum og á-

hrifum, sem eigi verður lýst, og þá kemur „grátur eftir

skelli-]jiátur" og hann því beiskari, sem ranglegar,

heiniskulegar og hamslausar var hlegið.

»Jesús grét yfir Jerúsalem". Þar voru þá, eins og víð-

ast annarsstaðar, og enn er og mun lengstum verða,

niargir sárir og sjúkir, lífsgæðum rúnir og hjálpar og

"uggunarþurfar, ýinist saklausir eða fyrir sjálfsviti,

Sem alltaf og alls staðar eru verst; en einnig mjög marg-

u'> ef til vill fleiri, glaðir við góða líðan og lífsgengi mik-

lð> ýmist réttilega og siðsamlega, fagurlega og hóglega

vatir, eða þá ranglega og léttúðlega, gálauslega og hirðu-

•auslega eða hóflauslega hlæjandi og hlakkandi yfir mun-

aði, metorðum og nautnum þessa heims. En þarna voru

Pa þessir síðarnefndu gengis- og gleðimenn, eins og oft-

ar og víðar hefir verið, sem með ráðlagi og háttalagi

sinu í' velgengninni urðu valdir að því, að hinir grátnu

Ul'ðu ekki huggaðir, og hinir réttilega og fagurlega glöðu

mðu grátnir huggunarþurfar, og loks þeir sjálfir, hæst

Uæjendur'nir, að þeim ólánsmönnum, er hæst máttu og

"i'ou að gráta.

Hér mátti þvi, og má sannlega segja, að Jesús grét

oieð grátendum af hjartagróinni meðaumkun og þrá til

að bæta bölið; en einnig og kannské ekki síður yfir og

ut af binum glöðu, sem yfir vofðu óumræðilegar eymd-

lr og hörmundar, af því að þeir „þekktu ekki sinn vitj-

unartíma"._____________

En það hefir vafalaust ekki verið í fyrsta sinnið þarna

1 Jerúsalem, og þvi siður í seinasta sinnið, sem Jesús, eða

guðleg mannelska og líknarlund hans, hefur kennt til

°g grátið yfir mönnunum, bæði grátendum og hlæjend-

um. Því að oft og víða hafði verið í veröld þessari líkt

astatt og líkt í vændum og var í Jerúsalem og meðal