Kirkjuritið

						Nóv.-Des.

Guðsríki á jörðu.

i.

Það mun þykja djarft að velja grein þessa fyrirsögn,

eins og nú horfir í okkar veröld.

En ég gjöri það samt í trausti til jólaboðskaparins,

því að við hann falla geislar guðsrikis hingað á jörð.

Tjaldinu er svift frá andartak, er englasöngurinn hljóm-

ar:

Dýrð sé Guði í upphæðum,

og friður á jörðu með mönnunum, sem hann hefir

[velþóknun á.

Fyrirheit er gefið um það, að Guðs vilji verði svo á

jörðu sem á himni. Það er þetta, sem lætur jólin verða

að jólum. Frelsarinn mun breyta jörð víga, hungurs og

barma í Guðs ríki, láta friðarsól rísa og birta fyrir þeim

augum, er hafa verið myrkvuð tárum.

II.

Boðskapur kirkjunnar um Guðs ríki hefir oft á liðn-

um öldum verið einhliða og rangur. Hún hefir kennt

það, að það mundi fyrst koma hingað á jörð i lok ald-

anna við endurkomu Krists. Jörðin sé synda og eymda

dalur, sem eigi sér enga viðreisnar von fyr en ríkið stigi

niður þangað af himni. Hitt hefir ósjaldan gleymzt, sem

er aðalatriðið, að mennirnir eiga að gjöra allt, sem í

þeirra valdi stendur, í krafti Krists og kristindóms-

ins, til þess að bæta siðferði einstaklingslífsins og

félagslífsins og þjóðlífsins og viðskiftalífsins með

þá hugsjón fyrir augum, að guðsrikið verði að veruleika

á jörðu. Silningurinn hefir daprazt á því, að Kristur

boðaði  ekki  aðeins, að  guðsríkið  væri í  nánd, heldur